english version

09-07-2017

29-12-2005

wersja polska


Strona Rodziny Juliana (M091) Radoniewicza


JULIAN
RADONIEWICZ

nadkomisarz PP
ur. 8 października 1895 r,
w Żmigrodzie Nowym
k. Krakowa,
syn Jakuba i Marii.

OSTASZKÓW
Lista NKWD nr 027/2
z 13 IV l940 r., poz. 65.

Od 1916 r. służył w Legionach Józefa Piłsudskiego. Za swoją postawę został odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Za udział i męstwo w wojnie polsko-bolszewickiej otrzymał krzyż "Na Polu Chwały" oraz medal "Polska Swojemu Obrońcy". Po zakończeniu wojny w 1921 r., pełnił funkcję dowódcy baonu ckm w 22 Pułku Piechoty w Siedlcach. Podczas przewrotu majowego brał udział w toczących się walkach po stronie J. Piłsudskiego i został wówczas ranny.

W okresie 1929-1930 odbył kurs oficerski, po którym nadal służył w baonie ckm w Siedlcach w stopniu kapitana. W 1931 r. przeniesiony zostaje do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza w Wołożynie, a potem w Poświlu, w woj. wileńskim. W 1935 r. podjął pracę w Policji Państwowej. Po ukończeniu specjalnego kursu dla oficerów, 1 sierpnia 1936 r. zostaje mianowany nadkomisarzem i obejmuje stanowisko komendanta powiatowego w Ostrowii Mazowieckiej. Funkcję tę pełni do lutego 1939 r. Rozkazem komendanta wojewódzkiego został przeniesiony do Lublina na stanowisko komendanta powiatowego, gdzie pracował do wybuchu wojny. 13 września 1939 r. ewakuuje się wraz z Komendą Powiatową Policji do Tarnopola. Rodzinę pozostawia w Lublinie.

Do niewoli dostał się prawdopodobnie 17 września 1939 r. koło Łucka. Rodzina z Ostaszkowa otrzymała jedną kartę w styczniu 1940 r. 13 kwietnia 1940 r. wywieziono go z obozu do siedziby NKWD w Kalininie (Twerze) i tam zamordowano. Pogrzebany w zbiorowych mogiłach w Miednoje.

Rodzina całą wojnę i okupację przeżyła w Lublinie przy ulicy Żwirki i Wigury 4/5. Żona pracowała w piekarni i sklepie, aby córki mogły się uczyć. Jedna z nich, Barbara Lenkiewicz, mieszka w Olsztynie, jest lekarzem pediatrą, druga - Hanna jest mgr chemii i mieszka obecnie w Warszawie.

 


1. Julian Radoniewicz w młodości.

2. Julian Radoniewicz z kolegami.


3. Julian Radoniewicz "po cywilnemu".

3A. Maria Radoniewicz z.d. Maciejczyk (M091).


Defilada po Wypadkach Majowych 1926 r., honory przyjmuje Marszałek Józef Piłsudski. Porucznik Julian Radoniewicz z 22 Pułku Piechoty w Siedlcach nie mógł brać w niej udziału ponieważ dzień wcześniej został ranny i przebywał w Szpitalu Wojskowym.


5. Julian Radoniewicz jako kapitan W.P. w 22 Pułku Piechoty w Siedlcach.


6. Maria i Julian Radoniewiczowie z córkami - Hania (M092) i Basia (M096).


7. Rodzina M. i J. Radoniewiczow i kolega Juliana Radoniewicza /w środku/ - rotmistrz Z. Mańkowski*.
Basia siedzi przy Ojcu. Na kolanach rotmistrza jest Hania.

* ("Kawaleria polska i bronie towarzyszące w Kampanii Wrześniowej 1939 roku". Ordre de Bataille i obsady personalne, Zebrał i opracował Janusz Wielhorski przy współpracy Ryszarda Dembinskiego, Zrzeszenie Kół Pułkowych Kawalerii, Londyn 1979. Str. 2 - Oficerowie w barwach pułku na funkcjach poza swoja macierzysta jednostka; pozycja 19 - rtm. Mańkowski Edward - adiutant Nacz. Wodza [Marszałka Rydza - Śmigłego]).


8. Hania i Basia Radoniewiczówny.


9. Julian Radoniewicz - 1933 r., na wypoczynku w Sanatorium Wojskowym w Inowroclawiu.


10. Maria Radoniewicz i jej ulubiony koń - 1935 r., Podświle, K.O.P.


11. Julian Radoniewicz - 1935 r., pożegnanie przed odejściem z wojska do Policji Państwowej.


12. Julian Radoniewicz z najbliższymi kolegami. W środku stoi przyjaciel domu Rotmistrz Zbigniew Mańkowski.


13. Maria Radoniewicz z córkami Barbara (Lenkiewicz) i Hanna (Turlewicz). Lublin, 1942 r.


14. Maria Radoniewicz z córkami: od lewej Hanna Turlewicz i Barbara Lenkiewicz. Lublin, 1943 r.


Odznaczenia i medale Juliana Radoniewicza


(mały) Krzyż Niepodległości (zobacz poniżej)

(duży) Krzyż Walecznych z 1920 r.

(awers) Orzeł na tarczy, NA-POLU-CHWAŁY - 1920

 (rewers) wieniec z liści wawrzynowych, miecz

 (numer) 23090, napis WALE - CZNYM


Krzyż Zasługi - srebrny (l) i zloty - za służbę w Legionach (od 1916 r.)

(Polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku. Pierwsza zbiorowa dekoracja Krzyżem Zasługi odbyła się z okazji piątej rocznicy odzyskania niepodległości, w dniu święta narodowego 11 listopada 1923 roku. Złoty Krzyż Zasługi nadawał Prezydent RP na wniosek prezesa Rady Ministrów.)

Krzyż Niepodległości - za udział
w I wojnie światowej i wojnach 1918-1921
(oprócz wojny polsko-bolszewickiej)

Awers: 
BOJOWNIKOM : NIEPODLEGŁOŚCI

Rewers: bez napisu


Krzyż Kampanii Wrześniowej
(okładka)

Krzyż Kampanii Wrześniowej
 (legitymacja - wewnątrz)

Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 - ustanowiony 1 września 1984 r. przez Prezydenta Rzeczpospolitej na Wygnaniu, dla upamiętnienia walk przeciw Nazistowskim Niemcom i Sowieckiej Rosji we wrześniu i październiku 1939 r. Awers - Orzeł w koronie siedzący na tarczy w wieńcu laurowym z półokrągłym napisem Wrzesień i rok 1939 poniżej. Na lewym ramieniu - data 1.IX (agresja niemiecka), na prawym - 17.IX (agresja sowiecka) i litery RP na dolnym ramieniu. Rewers - puste, z miejscem na nazwisko udekorowanej osoby.



IX 1991 r. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej - ku czci pomordowanych oficerów w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa - Olsztyn



Msza Święta podczas odsłonięcia tablicy odprawiana przez Arcybiskupa Edmunda Piszcza. Pierwsza z prawej - Barbara Lenkiewicz



Wystawa Sławomira Litwińskiego "80 lecie Odzyskania Niepodległości". Lublin 8-15.XI. 1998 r.
Pierwszy od lewej strony rząd dolny Nadkomisarz Julian Radoniewicz



Otwarcie cmentarza w Miednoje - 5.IX.2000r. Krzyż na symbolicznej mogile ojca Juliana Radoniewicza. Stoi córka Hanna Turlewicz.



Cmentarz w Miednoje /tu są pochowani pomordowani z obozu w Ostaszkowie/. Krzyże na symbolicznych grobach.



Ostaszków - Tablica w Bramie do Monastyru, gdzie byli więzieni oficerowie WP i PP.


 


Przygotowali: Waldemar J Wajszczuk & Paweł Stefaniuk 2017
e-mail: wwajszczuk@comcast.net